مدیریت نقدینگی یکی از ارکان عملکرد پایدار صندوقهای سرمایهگذاری است. مدیر صندوق باید میان بازده داراییها و توان پاسخگویی به ابطال واحدها تعادل برقرار کند.
پایش جریانهای ورود و خروج، طراحی ذخیره نقد، ارزیابی عمق بازار و سنجش سناریوهای فشار از مهمترین اجزای این فرایند هستند. اتکا به یک منبع نقدشوندگی میتواند در دورههای پرتنش ریسک عملیاتی ایجاد کند.
چارچوب مناسب نقدینگی باید متناسب با نوع صندوق، رفتار سرمایهگذاران و ویژگی داراییهای سبد بهطور منظم بازبینی شود.